-

Algemeen

June (35) ziet haar vader slechts als een potentiële erfenis: “Ik verlang naar zijn spoedige overlijden”

Avatar foto

Gepubliceerd

op

June, een 35-jarige vrouw, blikt terug op haar jeugd waarin haar vader, als gevolg van zijn drukke werk, vaak afwezig was.

De distantie van haar vader bracht June dichter bij haar moeder, die de dubbele rol van beide ouders op zich nam.

Een moederlijke figuur
In de ogen van June was haar moeder de belangrijkste steunpilaar in haar leven, iemand bij wie ze altijd terecht kon.

Zelfs nadat June en haar zus het ouderlijk huis verlieten, bleef hun sterke en ondersteunende band met hun moeder intact.

Het verlies van een dierbare
Het 0verlijden van haar moeder, twee jaar geleden als gevolg van k*nker, had een diepgaande impact op de hele familie.

Voor haar vader betekende dit niet alleen het emotionele verlies, maar ook het besef dat hij gewend was geraakt aan het feit dat zijn vrouw alles voor hem deed.

Vader’s afhankelijkheid en bitterheid
Op 74-jarige leeftijd worstelt June’s vader met zelfstandigheid en is hij afhankelijk van professionele hulp voor dagelijkse taken.

Zijn gevoelens van verbittering over zijn situatie en kritische opmerkingen hebben geleid tot het besluit van June’s zus om hem niet meer te bezoeken.

Het dilemma rondom de erfenis
Tijdens een recent bezoek aan haar vader kwam een gevoelig onderwerp naar voren: de erfenis.

Haar vader dre!gt haar zus te onterven, en hoewel June haar zus verdedigt, staat ze voor een innerlijk c0nflict en vraagt ze zich af of ze haar vader moet blijven bezoeken vanwege mogelijke financiële voordelen, of dat ze moet kiezen voor het emotionele welzijn van haar zus en zichzelf.

Het verhaal van June werpt licht op de complexiteit van familiebanden en de impact van geld op relaties.

Terwijl ze worstelt met haar loyaliteit aan zowel haar zus als haar eigen financiële welzijn, roept haar verhaal belangrijke vragen op over de waarde van familiebanden in vergelijking met materiële beloningen.

Algemeen

Suzan en Freek krijgen triest nieuws te horen van de dokter: ‘Onze laatste keer samen’

Avatar foto

Gepubliceerd

op

Het nieuws sloeg vorige week in als een mokerslag. Nederland hield collectief de adem in toen bekend werd dat Suzan & Freek geconfronteerd zijn met een ingrijpende medische realiteit. Voor het eerst sinds die aankondiging hebben Suzan Stortelder en Freek Rikkerink zelf uitgebreid van zich laten horen. Niet met grote verklaringen of zware woorden, maar met iets dat misschien wel krachtiger is: dankbaarheid, verbondenheid en liefde.

Een boodschap die alles veranderde

Afgelopen dinsdag werd duidelijk dat Freek te maken heeft met een ernstige vorm van z!ekte, die zich inmiddels heeft verspreid. Artsen hebben aangegeven dat herstel niet meer mogelijk is. Het bericht kwam onverwacht en raakte niet alleen het duo zelf, maar ook hun enorme achterban. Fans, collega-artiesten en radiostations reageerden massaal. Het voelde voor velen alsof het nieuws een persoonlijke snaar raakte, juist omdat Suzan & Freek de afgelopen jaren zo verweven zijn geraakt met het dagelijks leven van hun luisteraars.

Voor het eerst reageren: “We voelen zoveel liefde”

Enkele dagen na het bekendmaken van het nieuws delen Suzan en Freek een gezamenlijk bericht via Instagram. Hun woorden zijn zorgvuldig gekozen en tegelijk rauw en eerlijk. “De onophoudelijke golf aan liefde en steun die we deze week gevoeld hebben, is met geen woorden te beschrijven,” schrijven ze. “Toch gaan we het proberen. We willen jullie uit de grond van ons hart bedanken voor alle lieve berichten, kaarsjes en gebaren.”

Het bericht ademt dankbaarheid, maar ook verbondenheid. “Waar wij elkaar altijd zullen blijven vasthouden, hebben we gevoeld dat jullie dat ook met ons doen,” vervolgen ze. “Liefde is alles.” Met die laatste zin raken ze precies de kern van wat veel mensen voelen: dat liefde, in tijden van onzekerheid, het enige is wat écht overeind blijft.

Steun die verder reikt dan woorden

Wat Suzan en Freek beschrijven, is meer dan een stroom aan online reacties. Het gaat om een collectief gebaar van medeleven. Duizenden mensen staken letterlijk een kaarsje aan. Anderen deelden herinneringen aan concerten, liedjes die hen door moeilijke momenten hielpen of simpelweg een hartje als teken van aanwezigheid. Het laat zien hoe diep hun muziek is doorgedrongen in het leven van luisteraars.

Met een lach en een traan terugkijken

In hetzelfde bericht blikken Suzan en Freek ook terug op de concerten van het afgelopen weekend. Optredens die inmiddels een andere lading hebben gekregen. “Met een lach en een traan kijken we terug op de concerten van afgelopen weekend,” schrijven ze. “Wat was het geweldig hè, zeiden we zondag lachend in de auto terug naar huis. En geweldig was het.”

Die woorden voelen dubbel. De vreugde van het optreden staat naast het besef dat niets meer vanzelfsprekend is. Toch besloten ze de aftermovie van die concerten te delen. In de beelden zie je geen zwaarte, maar energie, plezier en liefde voor muziek. Juist daardoor worden de fragmenten extra intens: momenten van puur leven, vastgelegd in een periode die nu al voelt als bijzonder.

Muziek als symbool van verbondenheid

Na het nieuws besloten radiostations door het hele land spontaan hetzelfde te doen: het nummer Lichtje Branden werd gelijktijdig gedraaid door minstens dertien zenders. Het lied groeide uit tot een symbool. Niet als afscheid, maar als teken van steun.

“Het lied past zo goed bij dit moment,” schrijven fans online. “Het gaat over lichtpuntjes, over er voor elkaar zijn. Dat is precies wat we nu voor hen willen zijn.” Ook op streamingplatforms werd het nummer massaal beluisterd. De tekst kreeg een nieuwe betekenislaag, alsof het nummer op dit moment harder spreekt dan ooit bedoeld was.

De keuze om alles stil te leggen

Tegelijk met het delen van het nieuws maakten Suzan en Freek een ingrijpende beslissing: alle werkzaamheden zijn per direct stopgezet. Optredens, media-afspraken en plannen voor de toekomst zijn on hold gezet. Niet uit paniek, maar uit een bewuste keuze om tijd samen centraal te stellen.

“We gaan nog zo lang mogelijk genieten van de tijd die ons samen gegund is,” lieten ze weten. Die zin raakt, juist omdat hij zo eenvoudig is. Geen grote beloftes, geen vooruitgeschoven plannen. Alleen het hier en nu, samen.

Reacties uit de muziekwereld

Collega-artiesten reageerden geschokt, maar vooral steunend. Van gevestigde namen tot jonge muzikanten: iedereen leek dezelfde boodschap te hebben. “Blijf elkaar vasthouden.” “Koester elke seconde.” “Wat een kracht in jullie woorden.” De solidariteit binnen de Nederlandse muziekwereld was voelbaar en oprecht.

Fans nemen massaal een moment

Op sociale media verschenen foto’s van kaarsjes op vensterbanken, berichten van mensen die even stil stonden met oordopjes in, luisterend naar Suzan & Freek. Voor velen voelt het alsof hun muziek hen jarenlang door moeilijke momenten hielp, en nu willen ze iets terugdoen. Al is het maar door aanwezig te zijn, mee te leven en liefde te sturen.

Liefde boven alles

Wat dit verhaal zo bijzonder maakt, is niet alleen de ernst van het nieuws, maar de manier waarop Suzan en Freek ermee omgaan. Ze kiezen niet voor drama, maar voor verbinding. Niet voor stilte, maar voor dankbaarheid. Hun woorden laten zien dat zelfs in de meest onzekere tijden liefde een houvast kan zijn.

Hun muziek krijgt nu een andere rol. Niet alleen als entertainment, maar als troost, als herinnering en als brug tussen mensen. Nummers als Als het Avond is, Goud en Lichtje Branden worden opnieuw beluisterd, nu met een extra laag van betekenis.

Een land dat meeleeft

Nederland leeft zichtbaar mee met Suzan en Freek. Niet uit sensatie, maar uit oprechte betrokkenheid. Het duo heeft met hun eerlijkheid, warmte en kwetsbaarheid iets losgemaakt dat verder gaat dan muziek alleen. Ze laten zien dat liefde niet verdwijnt als het leven ingewikkeld wordt, maar juist sterker kan voelen.

En misschien is dat precies wat hun boodschap zo krachtig maakt: in een periode waarin niets zeker is, blijft één ding overeind. Liefde. Voor elkaar, voor muziek en voor de mensen om hen heen.

Lees verder