Algemeen
ING aangeklaagd door vrouw die duizenden euro’s naar buitenlands liefje overmaakte
Je hebt vast wel eens gehoord van ene ‘Simon Leviev’. De Israëlische meester0plichter stond centraal in de Netflix-documentaire ‘Tinder Swindler’. Een van de vrouwen die in zijn praatjes trapte, is Ayleen Charlotte. Zij heeft ING aangekla*gd.
ING
Leviev, een gehaaide vrouwenversierder, nam ook Ayleen Charlotte
uit Nederland in de maling. Hij kreeg haar zover dat ze
tienduizenden euro’s naar hem overboekte.
Een groot deel van dat geld is via ING-bankrekeningen bij Leviev
terechtgekomen. Charlotte vindt dat de bank haar hiervoor had
moeten waarschuwen en heeft de bank aangekla*gd. Gisteren stonden
de vrouw en de ING-bank tegenover elkaar in de r*chtszaal.
Schulden
Charlotte dacht dat Simon echt verliefd op haar was. Hij
presenteerde zichzelf als de zoon van een steenrijke diamantair. En
de Nederlandse vrouw geloofde alles.
Ze was zo in de ban van hem dat ze letterlijk alles voor hem
deed. Ze stortte tienduizenden euro’s naar hem en belandde in de
sch*lden. Zelfs bij haar eigen vrienden en familie sloot ze
leningen af. Het geld stortte ze direct door naar Simon Leviev.
Toen ze er uiteindelijk achter kwam dat ze een van Simons
denkbeeldige vriendinnetjes was, ging ze er mentaal helemaal aan
onderdoor. Ze liep een trauma op, was niet meer in staat om te
werken en heeft jarenlange therap!e gevolgd om er bovenop te
komen.
ING
Charlotte richt haar pijlen nu op ING. Ze beweert dat de bank
meerdere signalen heeft gekregen waaruit bleek dat er hier sprake
was van 0plichting.
Ze vindt dat ING haar had moeten waarschuwen toen ze voor het
eerst geld overmaakte naar Leviev. Dat zou haar ‘veel ellende
hebben bespaard’.
Zorgplicht
Volgens ING waren er helemaal geen signalen. En dus ziet de bank
niet in waarom zij Charlotte hadden moeten inlichten en stelt ook
dat het dus niet onder de zorgplicht valt.
Banken moeten transacties monitoren op basis van de Wet ter
voorkoming van w!twassen en financiering van bijvoorbeeld
terrorisme (Wwft).
De bank stelt dat die monitoring niet bedoeld is om klanten te
behoeden voor datingfra*de. Sterker nog, wanneer de bank een
‘onregelmatige’ transactie opmerkt, lichten zij de financiële
autoriteiten in en absoluut niet de klant, zo meldt ING.
Katvanger
Leviev had in Nederland een jonge vrouw, E., als katvanger ingezet.
Hij mocht haar ING-rekening gebruiken, waarna deze vrouw het geld
weer doorstortte naar de creditcard van Leviev.
Charlotte en haar advocaten noemen het ‘verbijsterend’ dat de
bank niets deed toen er grote bedragen op de rekening van E.
verschenen, die meteen werden overgeboekt naar het buitenland.
Volgens Charlotte, zelf ook ING-klant, had ze veel eerder kunnen
beseffen dat er iets mis was als ze een melding had gekregen.
Richtlijnen
ING vindt het heel erg dat Charlotte in de praatjes van Simon
Leviev is getrapt, maar zegt niets verkeerds te hebben gedaan. De
bank wijst op haar eigen verantwoordelijkheid.
Charlotte had hem niet alleen haar creditcardgegevens gegeven,
maar ook al haar pincodes. ING stelt dat Charlotte hiermee tegen de
richtlijnen van de bank heeft gehandeld en weigert Charlotte ook
maar een cent te vergoeden van al het geld dat ze zelf heeft
gestort.
Crowdfunding
De bank stelt ook dat de eventuele schade die Charlotte heeft
opgelopen, verrekend moet worden met de opbrengsten van een
speciaal fonds dat is opgericht voor de drie bekende
Swindler-slacht0ffers. Bovendien heeft Charlotte nog kleding van
Leviev in beheer, en dat heeft ze verkocht.
Fantast
Desalniettemin vindt Charlotte de zaak ‘vreselijk’. In de eerste
zaak werd ze door ING “volledig de grond ingetrapt”, een fantast
genoemd en iemand die te veel naar Netflix kijkt.
Op 28 november aanstaande zal de r*chter uitspraak doen.
Nederland is opnieuw geraakt door een emotionele boodschap van Peter Gillis. De ondernemer en realityster, jarenlang het onmiskenbare gezicht achter Nederlandse vakantieparken én het populaire programma Massa is Kassa, heeft afscheid genomen van een plek die decennialang het middelpunt van zijn leven vormde. Het gaat niet om het loslaten van een persoon, maar om het vaarwel zeggen tegen een thuisbasis en levenswerk dat voor hem symbool stond voor familie, doorzettingsvermogen en een tijdperk dat onlosmakelijk met zijn naam verbonden is.
“Dit afscheid komt veel te vroeg voor mij,” liet Gillis weten, zichtbaar aangeslagen. Het zijn woorden die bij veel kijkers direct binnenkomen. Want wie Peter Gillis al jaren volgt, weet dat zijn parken en alles wat daarbij hoorde voor hem nooit slechts vastgoed waren. Het waren plekken waar hij leefde, werkte, plannen smeedde en herinneringen opbouwde. Waar successen werden gevierd, maar waar ook moeilijke momenten hun sporen nalieten. Dat juist dit hoofdstuk nu definitief wordt afgesloten, voelt voor velen als het einde van een tijdperk dat ze jarenlang van dichtbij hebben gevolgd.
Meer dan een zakelijke beslissing
Na jaren van twijfelen, uitstellen en innerlijke strijd heeft Gillis de knoop doorgehakt. De beslissing voelt allesbehalve zakelijk. “Dit is meer dan stenen en cijfers. Dit is mijn leven,” liet hij weten. Die uitspraak zegt veel over de emotionele lading van het besluit. Voor Gillis was zijn werk geen baan die hij aan het einde van de dag achter zich liet, maar een manier van leven die alles omvatte.
Mensen uit zijn directe omgeving vertellen dat er niet één duidelijke reden was voor dit afscheid, maar een opeenstapeling van omstandigheden. Juridische procedures, bestuurlijke druk, stijgende kosten en de constante publieke aandacht maakten het steeds lastiger om door te gaan. De energie die het vergde, begon zwaarder te wegen dan wat het hem nog bracht. Toch bleef hij lang hopen op een andere uitkomst. “Hij wilde nog door,” vertelt een naaste. “Maar op een gegeven moment moet je erkennen dat iets niet meer haalbaar is, hoe graag je ook zou willen.”
Een laatste ronde langs herinneringen
Ingewijden vertellen dat Peter Gillis onlangs bewust nog een laatste ronde maakte langs plekken die voor hem veel betekenis hebben gehad. Kantoren waar plannen werden gesmeed, ruimtes waar medewerkers samenkwamen en plekken waar familieverhalen ontstonden. Het was geen haastig afscheid, maar een moment van stilstaan. Bij een van die momenten zou hij hebben gezegd: “Hier begon het allemaal voor mij. Hoe laat je zoiets los?”
Die vraag raakt een universeel gevoel. Afscheid nemen van iets dat zo’n groot deel van je identiteit vormt, is voor niemand eenvoudig. Zeker niet als dat levenswerk jarenlang in de openbaarheid heeft gestaan en door miljoenen mensen is gevolgd. Voor veel kijkers voelt het alsof ze zelf een stukje los moeten laten, omdat ze Gillis’ reis van dichtbij hebben meegemaakt.
Steun en verdriet in de directe kring
Binnen zijn familie en directe kring overheerst begrip en steun, maar ook verdriet. Mensen zien hoe zwaar dit besluit hem valt. “Hij probeert sterk te blijven,” klinkt het, “maar dit raakt hem diep.” Het onderstreept dat dit afscheid geen simpele zakelijke overdracht is, maar een emotioneel proces waarin tijd nodig is om alles een plek te geven.
Peter Gillis heeft altijd de reputatie gehad van een harde werker met een dikke huid. Iemand die tegenslagen het hoofd bood en bleef doorgaan, ook als het tegenzat. Juist daarom raakt dit moment zo. Het laat een andere kant zien: die van iemand die moet erkennen dat niet alles maakbaar is, hoe groot de wilskracht ook is.
Publieke reacties: het einde van een tijdperk
Op sociale media stromen de reacties binnen. Sommigen spreken letterlijk van “het einde van een tijdperk”. Anderen steken Gillis een hart onder de riem en prijzen zijn doorzettingsvermogen en ondernemersmentaliteit. Er zijn ook mensen die terugblikken op de impact die hij heeft gehad op de recreatiesector en op televisie. Wat men ook van hem vindt, één ding is duidelijk: dit afscheid laat niemand onberoerd.
Voor veel kijkers voelde Massa is Kassa als meer dan alleen een realityprogramma. Het bood een inkijkje in een wereld van ondernemen, familiebanden en conflicten, maar ook van humor en herkenbaarheid. Het vertrek van Gillis uit deze omgeving voelt daarom als het sluiten van een boek dat jarenlang een vaste plek had in de Nederlandse huiskamers.
Terugkijken en vooruitzien
Hoewel het hoofdstuk nu wordt afgesloten, blijft de vraag wat de toekomst brengt. Gillis zelf heeft zich daar nog niet uitgebreid over uitgesproken. Voorlopig lijkt de focus vooral te liggen op verwerken, loslaten en rust vinden. Mensen uit zijn omgeving benadrukken dat hij tijd nodig heeft om alles te laten bezinken. “Dit doe je niet zomaar,” klinkt het. “Hier moet je doorheen groeien.”
Wat vaststaat, is dat de erfenis van zijn werk blijft bestaan. De herinneringen, de verhalen en de momenten die hij samen met zijn familie en medewerkers heeft opgebouwd, verdwijnen niet met één beslissing. Ze blijven onderdeel van wie hij is en van hoe mensen hem herinneren.
Een menselijk moment
Dit afscheid laat vooral zien dat achter de ondernemer en televisiester een mens schuilgaat. Iemand die net als ieder ander moeite heeft met loslaten, met het afsluiten van een periode die bepalend was voor zijn leven. Het maakt het verhaal van Peter Gillis menselijker dan ooit.
Voor kijkers en volgers voelt dit moment als een pauze, een adempauze na jaren van constante beweging. Of er nog nieuwe hoofdstukken volgen, zal de tijd leren. Voor nu overheerst vooral het besef dat een belangrijk deel van zijn levensverhaal is afgesloten.
En dat maakt dit afscheid zo beladen. Niet alleen voor Peter Gillis zelf, maar ook voor iedereen die zijn reis jarenlang van dichtbij heeft gevolgd. Het boek gaat dicht — en dat laat een stille echo achter.