Mr. Frank Visser is inmiddels een onmisbare televisiepersoonlijkheid geworden, waarbij hij al vele jaren burenruzies oplost. Maar ook hij heeft zijn deel van verdriet te dragen.

Niet al te lang geleden bracht hij zijn biografie uit, waarin veel te lezen is over zijn vrouw die lijdt aan de z!ekte van Alzheimer.

De biografie van Mr. Frank Visser draagt de titel “Met vallen en opstaan – van gewone jongen tot televisierechter”.

In zijn biografie deelt hij niet alleen zijn jeugd en zijn carrière, maar ook het aangrijpende verhaal van de z!ekte waarmee zijn vrouw te maken heeft.

In 2019 kreeg de vrouw van Mr. Visser de diagn0se Alzhe!mer. “Meneer Alzheimer had bij ons aangeklopt en had niet de intentie om ooit te vertrekken”, zoals in de biografie staat vermeld.

Hij geeft aan dat hij bereid zou zijn geweest om de z!ekte in plaats van zijn vrouw te dragen. “Hoe graag had ik gewild dat ik degene was die door deze z!ekte was getroffen.

Maar het lot besliste anders. Mijn geliefde vrouw Margot was het slacht0ffer.” De televisierechter ondersteunt zijn vrouw natuurlijk zoveel als hij kan.

Inmiddels woont zijn geliefde vrouw in een gespecialiseerd tehuis voor dementiezorg, omdat haar gezondheidstoestand helaas snel verslechtert.

Het afscheid was volgens hem hartverscheurend. Hij heeft eerder zijn moeder aan dezelfde z!ekte verloren. “Ik ben een paar nachten bij haar blijven slapen, samen in het nieuwe bed.

Zelfs de hond mocht mee. Maar toen kwam het moment van afscheid, na meer dan veertig jaar huwelijk. Ze begreep het niet. ‘Het bed is toch groot genoeg voor ons beiden!’

Ondanks dit alles ging zijn werk gewoon door. “En dat was maar goed ook”, zegt hij hierover. “Op de dagen dat ik opnames maakte, voelde het als een ontsnapping. Het leven is vaak, maar niet altijd, een feest geweest.”

Voor Mr. Visser blijft het nog steeds erg moeilijk om over de z!ekte van zijn geliefde vrouw te praten, zoals hij aan weekblad Privé heeft laten weten.

Voorlopig blijven we Mr. Visser nog steeds op televisie zien, zoals hij heeft aangegeven. “Ik heb geen afscheidsboek willen schrijven.

Ik ben de zeventig gepasseerd en dan is het logisch dat je terugkijkt op je leven. Maar ik blijf met veel plezier de uitzendingen maken. Ik geniet ervan!”