Algemeen
Ondanks het feit dat ze niet ziek is, heeft Elien (24) plannen om binnenkort uit het leven te stappen
Elien Vervaet, een 24-jarige vrouw uit Lokeren, België, heeft aangekondigd dat ze binnenkort uit het leven stapt. Ze heeft groen licht gekregen om naar het hiernamaals te gaan. Maar wat drijft haar tot deze beslissing?
In een interview met Het Nieuwsblad vertelt Elien dat ze al een
datum heeft gepland. Eén datum is bedoeld om een einde aan haar
leven te maken, en de andere datum is wanneer ze begr*ven zal
worden.
Helaas gaat het niet goed met Elien. Ze l!jdt al zes jaar aan
een zware depr*ssie die begon na een mislukt toelatingsexamen voor
de opleiding drama. “Het examen was te hoog gegrepen voor mij. Ik
was erg ongelukkig”, aldus Elien.
Haar vader, Dirk, vertelt: “Niemand kon eigenlijk zeggen wat er
met haar aan de hand was. Ze heeft er alles aan gedaan.”
Dirk, die binnenkort zijn jonge dochter zal verliezen, heeft tot
op zekere hoogte vrede met de situatie. “Na zes jaar moeten we
erkennen dat er geen alternatief meer is.”
Elien kon onlangs nog genieten van een concert van Bazart in
Amsterdam met haar ouders. “Even de focus op muziek. Dat was heel
fijn.”
Ze kan dus nog wel momenten van plezier ervaren, zij het niet op
een diepgaande manier. Fotografie, waar ze zich veel mee
bezighoudt, voelt meer als een verplichting dan als een passie.
Ze uit haar teleurstelling over het feit dat het haar niet lukt
om echt te genieten en dat ze niet weet waarom dat zo is.
Elien krijgt veel kritiek op haar beslissing om uit het leven te
stappen. Mensen zeggen tegen haar dat ze nog jong is en dat het
allemaal wel over zal gaan, dat ze nog nee kan zeggen.
“Daar ben ik inmiddels wel klaar mee. Ik voel me wel schuldig
tegenover de mensen die ik achterlaat. Maar alles is een opgave en
ik heb alles geprobeerd.”
Ze somt op wat ze allemaal heeft geprobeerd, zoals
elektr0sh0cks, esketamine en paardentherapie. Ze heeft maar liefst
vijftien psych!aters en psych0logen gezien.
Ze is altijd moe en slaapt veel, van 20.00 uur ’s avonds tot
10.00 uur ’s ochtends. Ze is dankbaar dat ze dagtherapie volgt,
omdat ze anders de hele dag zou piekeren.
Nu Elien groen licht heeft gekregen om een einde aan haar leven
te maken, ervaart ze enige rust. Haar huis*rts wilde geen
goedkeuring geven omdat hij vindt dat ze te jong is.
Gelukkig hebben twee psych!aters en een arts wel goedkeuring
gegeven. Sindsdien neemt Elien afscheid van veel mensen. Hoewel dit
een vreemde gedachte is, schrikt het haar niet af. Ze verlangt naar
rust, een rust die geen enkele pil haar kan geven.
Ondanks haar situatie heeft Elien haar opleiding journalistiek
voltooid en als nalatenschap een podcast gemaakt waarin ze praat
over haar keuze voor euth*nasie.
Wanneer haar datum aanbreekt, hoopt Elien dat het daarna echt
voorbij is. Ze gelooft niet in het hiernamaals en hoopt dat er
niets meer komt.
Haar besluit om dit leven te beëindigen, komt voort uit het feit
dat ze niet langer kan volhouden. Ze benadrukt dat niemand
verdrietig hoeft te zijn om haar keuze.
Algemeen
De vrouw van René Karst ontdekte een blauwe plek op zijn hals na zijn overlijden: ‘Wat is hier echt gebeurd?’
Het nieuws sloeg vrijdagochtend in als een mokerslag. René Karst, de 59-jarige volkszanger die bij velen bekendstond als een bron van vrolijkheid en warmte, werd door zijn vrouw levenloos in bed aangetroffen. Wat een gewone ochtend had moeten zijn, veranderde in een moment dat het leven van zijn naasten voorgoed tekende. Familie, vrienden en fans werden geconfronteerd met een verlies dat niemand had zien aankomen.
Geen enkel voorteken
Het management van René Karst bevestigde het nieuws later aan RTL Boulevard en benadrukte dat er geen enkele aanwijzing was dat er iets ernstigs speelde. Integendeel: tot aan de avond ervoor was er nog normaal contact geweest. “Er was totaal geen signaal dat er iets zou gebeuren in zijn slaap,” liet een woordvoerder weten. Juist dat maakt de gebeurtenis voor velen zo moeilijk te bevatten.
René stond bekend als iemand die volop in het leven stond. Hij maakte plannen, had energie en was betrokken bij zijn werk en de mensen om hem heen. Dat hij er plotseling niet meer is, voelt voor velen onwerkelijk.
Een vondst die vragen oproept
Wat het verdrietige nieuws nog complexer maakt, is een detail dat later bekend werd. Zijn vrouw ontdekte na het aantreffen van René een opvallende blauwe plek in zijn hals. Die constatering zorgde vrijwel direct voor onrust en verwarring.
“Het roept meteen vragen op,” vertelt een bron uit de directe omgeving van de familie. “Iedereen vraagt zich af wat hier precies is gebeurd.” Die ene observatie heeft het rouwproces extra beladen gemaakt. Waar het verlies op zichzelf al zwaar is, zorgt deze onzekerheid voor een extra laag van spanning en verdriet.
Verdriet en ongeloof
Binnen de familie en vriendenkring heerst vooral ongeloof. René was niet iemand die bekendstond om ernstige gezondheidsproblemen. Volgens het management oogde hij fit, vrolijk en betrokken. “Hij was een ontzettend sympathieke knuffelbeer,” werd gezegd. “Iemand die alles uit het leven wilde halen. En juist die persoon moeten zij nu missen.”
Die woorden schetsen het beeld dat velen van hem hadden: een warme persoonlijkheid, toegankelijk en oprecht. Iemand die plezier bracht, niet alleen met zijn muziek, maar ook met zijn aanwezigheid.
Een leegte in de muziekwereld
Met het wegvallen van René Karst verliest de Nederlandse muziekwereld een artiest die voor veel mensen stond voor ontspanning, humor en saamhorigheid. Hij was vooral geliefd om zijn carnavals- en feestnummers, die op talloze feesten en evenementen klonken.
Nummers als Atje voor de sfeer en Liever te dik in de kist groeiden uit tot klassiekers binnen het genre. Ze werden niet alleen meegezongen, maar ook geassocieerd met gezelligheid, vriendschap en het even loslaten van zorgen.
René wist als geen ander hoe hij mensen kon verbinden. Zijn optredens waren zelden afstandelijk; hij zocht contact, maakte grapjes en zorgde ervoor dat iedereen zich welkom voelde.
Speculatie en voorzichtigheid
Het nieuws over de blauwe plek op zijn hals leidde vrijwel direct tot speculatie, vooral online. Toch benadrukken mensen rondom de familie dat terughoudendheid belangrijk is. Zonder conclusies te trekken, wordt nu vooral gezocht naar duidelijkheid.
De politie heeft inmiddels aangegeven onderzoek te willen doen om volledig helder te krijgen wat de oorzaak is geweest. Dat onderzoek moet antwoorden geven op vragen die nu nog onbeantwoord blijven. Voor de nabestaanden is dat een noodzakelijke stap, hoe pijnlijk ook.
Wachten op duidelijkheid
Voorlopig is het afwachten wat het onderzoek zal uitwijzen. Dat wachten is zwaar. Niet weten wat er precies is gebeurd, kan het rouwproces vertragen of bemoeilijken. Tegelijk hopen velen dat duidelijkheid, wat die ook moge zijn, uiteindelijk rust kan brengen.
In de tussentijd proberen familie en vrienden elkaar vast te houden. De steunbetuigingen stromen binnen, zowel privé als via sociale media. Fans delen herinneringen aan optredens, ontmoetingen en momenten waarop René hen liet lachen.
Meer dan een artiest
Voor veel mensen was René Karst meer dan alleen een zanger. Hij was een vertrouwd gezicht, een stem die hoorde bij feesten, maar ook bij moeilijke tijden waarin een vrolijk nummer even verlichting kon geven. Zijn muziek was eenvoudig, maar oprecht, en juist dat maakte hem geliefd.
Collega-artiesten reageren aangeslagen. Sommigen spreken over de onverwachte leegte die hij achterlaat, anderen over de warmte die hij altijd uitstraalde. Het zijn reacties die laten zien hoeveel impact hij had binnen en buiten de muziekindustrie.
Een persoonlijk verlies
Voor zijn vrouw en familie is het verlies natuurlijk het grootst. Achter de artiest stond een partner, een familielid, iemand met wie plannen werden gemaakt en herinneringen werden gedeeld. Dat persoonlijke verdriet speelt zich grotendeels buiten het zicht van het publiek af, maar wordt door velen gerespecteerd.
De wens vanuit de omgeving is duidelijk: ruimte en rust voor de nabestaanden, terwijl het onderzoek zijn werk doet.
De kracht van herinnering
In tijden van onzekerheid en verdriet grijpen mensen vaak terug op herinneringen. Muziek speelt daarin een belangrijke rol. De nummers van René Karst zullen ongetwijfeld nog vaak klinken, niet alleen op feesten, maar ook als eerbetoon.
Zijn liedjes vertellen misschien geen complexe verhalen, maar ze dragen een gevoel uit: samen zijn, lachen, even alles vergeten. Dat gevoel blijft, ook nu hij er zelf niet meer is.
Een periode van stilte en vragen
De komende periode zal in het teken staan van afscheid nemen en het verwerken van wat is gebeurd. Tegelijk blijft er die ene vraag die boven alles hangt: wat is er precies gebeurd in die nacht?
Zolang daar geen antwoord op is, blijft het verhaal onvolledig. Maar wat wel vaststaat, is dat René Karst een blijvende indruk heeft achtergelaten. Niet alleen met zijn muziek, maar vooral met wie hij was als mens.
Blijvende impact
Voor velen voelt het alsof er plots een vertrouwde stem is verstomd. Een artiest die stond voor plezier en lichtheid, werd onverwacht uit het leven weggerukt. De combinatie van verdriet, verwarring en vragen maakt deze gebeurtenis extra zwaar.
Terwijl het onderzoek loopt en de familie probeert een weg te vinden door deze moeilijke periode, blijft één ding overeind: de herinnering aan René Karst als een warme, levenslustige persoonlijkheid. Iemand die mensen samenbracht, en die nu gemist wordt door velen.