Algemeen
Carolien (56) bedriegt haar doodzieke man: “Hij is nutteloos voor mij”
In de rubriek ‘Tussen de lakens’ delen vrouwen openhartig hun ervaringen over hun intieme leven. De 56-jarige Carolien bevindt zich in een emotioneel beladen situatie in haar slaapkamer.
Haar echtgenoot, Huub, is al geruime tijd ernstig ziek en kan
haar niet meer op romantisch vlak vervullen.
“Van een normale relatie is al geruime tijd geen sprake meer,”
zegt Carolien met frustratie in haar stem.
“Huub’s gezondheid gaat gestaag achteruit, en ik heb nog altijd
mijn eigen behoeftes.”
De ellende begon ongeveer drie jaar geleden, toen bij Huub een
zeldzame neurologische aandoening werd vastgesteld.
Carolien herinnert zich de diagnose als een verpletterende klap:
“Onze kinderen waren het huis al uit, en we keken uit naar een
nieuw begin samen.”
Carolien besloot haar leven te wijden aan de zorg voor haar man.
Ze vertelt: “Huub werd steeds afhankelijker van mij, en onze rollen
veranderden.
Ik werd zijn verzorger, en hij werd volledig afhankelijk van
mij. Dit was niet het leven waarop ik had gehoopt.”
Inmiddels is de toestand van Huub dusdanig verslechterd dat
Carolien overweegt hem naar een verpleeghuis te laten
verhuizen.
Ze erkent dat ze de zorglast niet langer kan dragen: “Ik raak
eraan onderdoor als ik op deze manier doorga.”
De laatste maanden is Carolien echter opgefleurd, dankzij een
nieuwe vriendschap. Ze heeft iemand ontmoet via een online
datingsite genaamd Leo.
Ze vertelt: “Mijn man weet van niets, en Leo is daar tevreden
mee. Hij zit niet te wachten op complicaties.
Leo verwent me twee keer per week, aangezien Huub dat niet meer
kan. Bij Leo voel ik me eindelijk weer de Carolien die ik was, tot
ongeveer drie jaar geleden.”
Carolien beschrijft hun relatie als iets bijzonders. Ze zegt:
“Als de zorg voor Huub me te veel wordt, bel ik Leo.
Dan trek ik een opwindend outfit aan en haast ik me naar hem
toe. Alles is fantastisch met Leo. We koesteren elkaar als
verliefde tieners.”
Toch kan Carolien zich soms schuldig voelen. Ze legt uit: “Op
momenten dat ik tevreden in Leo’s armen lig en Huub moet overlaten
aan een verpleegkundige, bekruipt me een ongemakkelijk gevoel.”
Maar ze troost zichzelf met de overtuiging dat Huub hetzelfde
zou hebben gewild als de rollen waren omgedraaid.
Carolien en Leo hebben al afspraken gemaakt over hun toekomst
samen als Huub komt te overlijden. “Dan gaan we samen verder, want
ik ben dol op hem,” zegt Carolien.
Ze concludeert: “Ik had dit graag met Huub gewild, want ik hou
van hem. Maar aan de andere kant heb ik ook behoeftes, en als Huub
me niet kan vervullen op dat gebied, zoek ik elders naar
geluk.”
De uitzending van Miljoenenjacht op Nieuwjaarsdag kreeg dit jaar een extra bijzonder karakter. Niet alleen omdat het traditiegetrouw dé televisiestart van het nieuwe jaar is, maar vooral omdat de felbegeerde PostcodeKanjer van 59,7 miljoen euro daadwerkelijk viel. Het moment zorgde voor kippenvel, tranen en ongeloof – zowel bij de winnaars in Tiel als bij de kijkers thuis.
Een straat die plotseling miljonair werd
De PostcodeKanjer kwam terecht in de Diderik Vijghstraat in Tiel, op postcode 4001 SG. In één klap veranderde het leven van meerdere huishoudens. Presentatoren Caroline Tensen, Nicolette van Dam, Gaston en Winston Gerschtanowitz trokken door de straat om het goede nieuws persoonlijk te brengen. Winston vatte het moment treffend samen met de woorden: “Levens worden veranderd!” En dat bleek geen overdreven uitspraak.
De PostcodeKanjer bestaat uit twee delen. De helft van het bedrag – 29,85 miljoen euro – wordt verdeeld onder de zogenoemde thuiswinnaars: deelnemers die meespelen met de winnende postcode én een lot hebben op hun eigen huisnummer. De andere helft is bestemd voor deelnemers uit dezelfde wijk die meespelen met alleen de wijkcode.
Bedragen die nauwelijks te bevatten zijn
Voor de thuiswinnaars in de Diderik Vijghstraat betekende dit dat zij per huishouden maar liefst 1.865.625 euro ontvingen. Een bedrag waar de meeste mensen normaal gesproken alleen maar over dromen. De reacties op straat spraken boekdelen: ongeloof, verbazing, tranen en soms zelfs stilte. Sommige bewoners moesten even gaan zitten voordat het besef langzaam indaagde.
Voor de wijkcodewinnaars volgt het nieuws later. Volgende week organiseert de Postcode Loterij een bijeenkomst in de wijk, waar bekend wordt gemaakt hoeveel zij precies ontvangen. Dat kan per deelnemer verschillen, afhankelijk van het aantal meespelende loten in de wijk. De spanning blijft dus nog even hangen.
Emotionele momenten op televisie
De uitreiking van de prijzen zorgde voor een van de meest ontroerende afleveringen van Miljoenenjacht in jaren. Kijkers zagen bewoners die hun handen voor hun mond sloegen, elkaar omhelsden of stilletjes een traan wegpinkten. Voor sommigen betekende de winst financiële zekerheid na jaren van hard werken, voor anderen het eindelijk kunnen realiseren van een grote droom.
Een bijzonder moment was dat meerdere winnaars aangaven met het geld eindelijk een reis te kunnen maken naar de Molukken, iets wat voor hen al jaren op de wensenlijst stond maar financieel niet haalbaar was. Zulke verhalen maakten duidelijk dat het hier niet alleen om geld gaat, maar om mogelijkheden, rust en toekomstperspectief.
Sociale media ontploffen van positiviteit
Op sociale media, met name op X, stroomden de reacties massaal binnen. Opvallend was hoe positief en warm de toon was. Waar loterijwinsten soms ook jaloezie oproepen, overheerste dit keer vooral het gevoel dat het geld “goed terecht is gekomen”.
Een kijker schreef:
“Ik krijg gewoon tranen in
mijn ogen, wat is het goed terechtgekomen!”
Een ander reageerde: “Zo fijn
voor die mensen. Dit gun je iedereen.”
Weer iemand anders liet weten met vochtige ogen op de bank te
zitten en het programma ademloos te volgen.
Deze reacties laten zien dat Miljoenenjacht niet alleen draait om spanning en bedragen, maar ook om menselijkheid en gedeelde emotie. Het idee dat gewone mensen ineens zulke kansen krijgen, raakt blijkbaar een gevoelige snaar bij veel Nederlanders.
Miljoenenjacht als nieuwjaarstraditie
Dat Miljoenenjacht zo’n impact heeft, is niet nieuw. Het programma bestaat al sinds het jaar 2000 en is uitgegroeid tot een vaste waarde op Nieuwjaarsdag. Voor veel gezinnen hoort het koffertjesspel, de spanning in de studio en de uitreikingen in het land net zo bij 1 januari als oliebollen en goede voornemens.
De kracht van het programma zit in de combinatie van hoop, spanning en herkenbaarheid. Iedereen kan zich voorstellen hoe het zou zijn om opeens zo’n bedrag te winnen. En juist doordat de winnaars vaak heel gewoon en nuchter blijven, voelt het dichtbij.
Een nieuw begin voor Tiel
Voor de bewoners van de Diderik Vijghstraat markeert deze avond ongetwijfeld een nieuw hoofdstuk. Sommigen zullen hun hypotheek aflossen, anderen kiezen voor reizen, hulp aan familie of investeren in gezondheid en rust. Wat ze ook besluiten: de vrijheid om keuzes te maken is misschien wel het grootste cadeau.
De komende weken zal Tiel ongetwijfeld nog vaak genoemd worden als “die stad van de PostcodeKanjer”. Maar achter die titel schuilen vooral persoonlijke verhalen van mensen bij wie het leven in één avond een andere wending kreeg.
Ook wij feliciteren de winnaars
De golf aan positieve reacties laat zien dat deze winst niet alleen de betrokkenen raakt, maar ook iets losmaakt bij kijkers in het hele land. Het gevoel dat geluk soms écht onverwacht kan toeslaan, en dat het mensen gegund wordt.
Namens ons: van harte gefeliciteerd aan alle winnaars in Tiel en de wijk daaromheen. Moge deze winst niet alleen financieel, maar ook emotioneel een mooi en warm begin van het nieuwe jaar betekenen.