-

Algemeen

Ondanks twee banen, gaat Carin (61) vaak zonder een warme maaltijd naar bed: ‘Ik kom financieel niet rond’

Avatar foto

Gepubliceerd

op

Over zes jaar zal de 61-jarige Carin Jansen eindelijk met pensioen kunnen gaan, na nog zes jaar hard te hebben gewerkt.

Ze heeft zich jarenlang ingezet in de thuiszorg, maar waarom kijkt ze zo uit naar haar pensioen? Simpelweg omdat ze dan meer zal verdienen dan wat ze momenteel moet zien te redden.

Het Nederlandse systeem vertoont ernstige tekortkomingen. Carin werkt dertig uur per week, heeft twee werkgevers, maar moet desondanks moeite doen om de eindjes aan elkaar te knopen.

Ze legt uit: “Ik heb een contract met nul uren. Mijn maandsalaris is afhankelijk van het aantal cliënten dat ik heb. Als iemand zijn afspraak afzegt, krijg ik niet betaald.”

Jaarlijks krijgen haar cliënten een herindicatie, wat soms weken van bureaucratische afhandeling vergt. In die periode ontvangt Carin geen inkomen, en haar cliënten krijgen geen zorg. Dat is het huidige systeem.

De schommelingen in haar inkomen maken het leven voor Jansen onzeker. Ondanks dat ze onder het minimum zit, ontvangt ze geen aanvullende uitkering. Ze zegt: “Mijn inkomen fluctueert.”

Deze situatie is hartverscheurend. Carin moet voortdurend worstelen om rond te komen. Ze vertelt: “Om zuinig te leven, heb ik soms dagen waarop ik alleen brood kan eten.

Het lukt me niet altijd om een warme maaltijd te bereiden. Ook vlees is geen optie, omdat het te duur is. Soms kan ik me veroorloven om wat vleeswaren te kopen.”

Zelfs het kopen van nieuwe kleding is een uitdaging voor haar. Ze bezit geen auto en is afhankelijk van haar fiets.

Carin legt uit: “Mijn bank is versleten, dus ik heb er kleden overheen gelegd omdat ik geen geld heb voor een nieuwe.”

Dit geldt ook voor haar kledingkast, die bijna uit elkaar valt. Carin begrijpt maar moeilijk hoe ze in deze situatie is beland: “Ik werk hard, maar toch moet ik zuinig leven.”

Hoewel Carin haar leven gemakkelijker zou kunnen maken door een uitkering aan te vragen, weigert ze dit.

Ze heeft negatieve ervaringen gehad in het verleden en wil dat niet opnieuw meemaken. Ze legt uit: “Ik vergat een keer iets door te geven en kreeg meteen een boete, alsof ik fraude had gepleegd.”

Carin schaamt zich niet voor haar situatie en wil juist dat mensen ervan op de hoogte zijn.

Ze zegt: “Ik ben eerlijk en werk hard. Dit is zo onrechtvaardig. Het vorige kabinet heeft veel kansen laten liggen,” aldus de 61-jarige Carin Jansen.

Algemeen

Over Mijn Lijk-deelnemer (23) plotseling heengegaan

Avatar foto

Gepubliceerd

op

Het nieuws kwam hard binnen in Friesland en ver daarbuiten. In Drachten is Marit Kramer, bekend van het komende elfde seizoen van Over Mijn Lijk, onverwachts niet meer verder gegaan. Haar familie maakte het bericht bekend via Instagram, waar een rouwadvertentie werd gedeeld die inmiddels door veel mensen is overgenomen en verder verspreid.

De woorden op de advertentie zijn eenvoudig, maar raken diep: “Liefde houdt niet op waar leven eindigt. In liefde losgelaten, mijn lieve vrouw, onze geweldige dochter.” Het zijn zinnen die laten zien hoeveel Marit betekende voor de mensen om haar heen — als partner, als dochter en als mens.

Net getrouwd met haar grote liefde

Wat het nieuws extra aangrijpend maakt, is dat Marit nog maar kort geleden in het huwelijksbootje stapte met haar grote liefde Mackenzie. Vorige maand gaven zij elkaar het jawoord in het Lycklamahûs in Beetsterzwaag, een moment dat door vrienden en familie werd omschreven als intens, warm en vol betekenis.

Het huwelijk was geen uitgestelde droom, maar een bewuste keuze: het leven vieren zolang dat kan, en liefde vastpakken zonder uitstel. Foto’s en berichten van die dag lieten een stralende Marit zien, omringd door mensen die haar dierbaar waren.

Een diagnose die alles veranderde

Nog geen twee jaar geleden kreeg Marit te horen dat er een tumor bij haar was gevonden. Nader onderzoek wees uit dat het om botk*nker ging. Het bericht sloeg in als een mokerslag, maar Marit besloot al snel dat ze zich niet volledig door angst wilde laten leiden.

Er volgde een intens traject van chemotherapie dat ruim een jaar duurde. Lange tijd leek het de goede kant op te gaan. De behandelingen sloegen aan en Marit kwam in remissie. Dat bracht voorzichtig optimisme, hoop op tijd en ruimte om plannen te maken.

Die hoop werd echter opnieuw op de proef gesteld toen later toch uitzaaiingen werden ontdekt. De z!ekte bleek hardnekkiger dan gehoopt.

Nieuwe tegenslagen, moeilijke keuzes

Marit onderging een operatie aan één van haar longen, maar bij de andere long bleek ingrijpen niet meer mogelijk. De tumor was daar inmiddels zo ver ontwikkeld dat een operatie geen optie meer was. Verdere chemotherapie zou geen effect meer hebben.

Ze kreeg te horen dat de medische mogelijkheden waren uitgeput. Een boodschap die rauw en onontkoombaar is, zeker voor iemand van haar leeftijd. Toch probeerde Marit ook op dat moment vast te houden aan een vorm van regie over haar leven.

“Ik kan er niks aan doen, dus ik moet ook niet proberen er iets aan te doen,” zei ze daarover. “Ik moet er gewoon het beste van maken.” Die woorden zouden later symbool staan voor hoe ze haar resterende tijd invulde.

Leven met aandacht en intentie

In Over Mijn Lijk liet Marit zien hoe zij ervoor koos om niet alleen patiënt te zijn, maar vooral mens te blijven. Samen met Mackenzie richtte ze zich op wat wél mogelijk was: liefde, kleine geluksmomenten en bewust leven.

Ze sprak openlijk over haar wens om kijkers iets mee te geven. Niet vanuit zwaarte, maar vanuit helderheid. Volgens Marit is tijd kostbaar, ongeacht hoeveel je ervan denkt te hebben.

“Het maakt niet uit wat mensen over je denken en wat je doet,” vertelde ze in het programma. “Je moet echt voor jezelf leven.”

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

Een bericht gedeeld door Over Mijn Lijk (@overmijnlijk)

Een boodschap die blijft hangen

In haar voorstelvideo, die voorafgaand aan het seizoen werd gedeeld, sprak Marit woorden die inmiddels extra lading hebben gekregen. Ze zei daarin dat het leven niet per definitie donker hoeft te zijn als je z!ek bent.

“Ik probeer er gewoon het beste van te maken,” vertelde ze. “Ik zou het zonde vinden om later terug te kijken en mezelf alleen maar verdrietig te zien. Ik ben begonnen met doen wat ik echt wil doen — en het ook écht doen.”

Die houding maakte diepe indruk op kijkers en programmamakers. Niet omdat ze haar situatie ontkende, maar omdat ze weigerde haar identiteit er volledig door te laten bepalen.

Over Mijn Lijk als spiegel van veerkracht

Over Mijn Lijk staat al jaren bekend als een programma dat rauwe realiteit toont, maar ook levenslust en menselijkheid. Marit paste naadloos in dat beeld. Haar verhaal liet zien hoe kwetsbaarheid en kracht naast elkaar kunnen bestaan.

Ze was eerlijk over angst en verdriet, maar even eerlijk over liefde, humor en de waarde van het moment. Juist die balans maakte haar bijdrage aan het programma zo bijzonder.

Een reeks met meerdere verliezen

Het nieuws over Marit volgt op eerdere berichten over andere deelnemers uit hetzelfde seizoen. Eerder werd al bekend dat ook Tycho en Nicole, die eveneens in de nieuwe reeks te zien zouden zijn, er inmiddels niet meer zijn.

Dat maakt seizoen 11 van Over Mijn Lijk extra beladen. Voor kijkers, maar zeker ook voor de betrokken families en het productieteam. Elk verhaal staat op zichzelf, maar samen laten ze zien hoe onvoorspelbaar en ongelijk verdeeld het leven kan zijn.

Reacties vol medeleven

Op sociale media stromen de reacties binnen. Kijkers, onbekenden en mensen die Marit persoonlijk kenden, delen herinneringen, steunbetuigingen en dankwoorden. Velen geven aan geraakt te zijn door haar openheid en levenshouding.

Ook de makers van het programma staan stil bij haar betekenis. Niet alleen als deelnemer, maar als iemand die anderen heeft aangeraakt met haar woorden en keuzes.

Een nalatenschap van woorden

Hoewel Marit er fysiek niet meer is, blijft haar boodschap bestaan. In fragmenten, in uitspraken, en vooral in de manier waarop ze liet zien dat leven meer is dan tijd alleen.

Ze herinnerde mensen eraan dat wachten op “later” geen garantie is. Dat liefde geen planning nodig heeft. En dat jezelf zijn, juist in moeilijke omstandigheden, een vorm van moed is.

Stilte, maar geen leegte

Marit Kramer is op 12 december vorig jaar niet verder gegaan. Haar afscheid laat een leegte achter bij haar familie, haar partner en iedereen die haar verhaal volgde. Tegelijkertijd blijft er iets tastbaars: woorden die blijven resoneren, keuzes die inspireren en liefde die voelbaar blijft.

Zoals op haar rouwadvertentie staat: liefde houdt niet op waar leven eindigt. Dat is misschien wel de essentie van wat Marit heeft nagelaten.

Lees verder