Algemeen
Ga jij naar de Albert Heijn voor jouw boodschappen? Controleer je kassabon dan heel goed!
In de hedendaagse samenleving zijn de kosten van levensonderhoud buitengewoon hoog, en zelfs een snelle trip naar de supermarkt voor een paar boodschappen kan een behoorlijke impact hebben op je portemonnee.
**Supermarktwaarschuwing: Controleer je bon bij Albert Heijn,
Jumbo en Lidl**
Met de feestdagen voor de deur, die doorgaans behoorlijk prijzig
zijn, verwachten velen van ons een smakelijk kerstmenu en
deelneming aan festiviteiten.
Helaas meldt de Consumentenbond dat er steeds vaker fouten
worden gemaakt bij supermarkten, met name bij Albert Heijn, Jumbo
en Lidl.
De prijzen op de kassabonnen komen vaak niet overeen met de
prijzen in de schappen, wat resulteert in ontevreden klanten.
**Consumentenbond eist correctie en compensatie**
De Consumentenbond maakt zich ernstige zorgen over deze situatie
en heeft deze kwestie al twee maanden geleden aangekaart.
Ze dringt er bij de supermarkten op aan om de prijsverschillen
onmiddellijk op te lossen en de klanten correct te informeren over
prijsveranderingen.
Bovendien eist de bond dat klanten worden gecompenseerd voor
eventuele eerdere fouten op kassabonnen.
**Albert Heijn blijft achter**
Hoewel winkelketens zoals Jumbo en Plus zich hebben gehouden aan
de gemaakte afspraken en verbeteringen hebben doorgevoerd, lijkt
Albert Heijn achter te blijven.
Op de bonnen staan nog steeds onjuiste bedragen en de prijzen op
de reclameborden in de winkel kloppen al sinds oktober 2022 niet
meer.
De beloofde prijsgarantie wordt niet nagekomen en de
kassamedewerkers zijn niet op de hoogte van deze garantie, waardoor
producten niet gratis worden meegegeven wanneer de bon niet
klopt.
**Juridische stappen dreigen**
De Consumentenbond overweegt juridische stappen tegen Albert
Heijn en roept de supermarktketen op om samen te werken aan een
oplossing voor dit probleem.
Ze benadrukken dat fouten op de kassabon als oneerlijke
handelspraktijken worden beschouwd.
**Albert Heijn reageert verbaasd**
Albert Heijn heeft verrast gereageerd op het bericht van de
Consumentenbond en beweert voortdurend in gesprek te zijn om
verbeteringen door te voeren.
Ze benadrukken dat klanten altijd het product gratis mee krijgen
als ze een foutieve prijs op een digitaal prijskaartje
signaleren.
**Oproep tot dialoog**
Om inzicht te krijgen in de achterliggende data van het
onderzoek, nodigt Albert Heijn de Consumentenbond uit voor een
gesprek om gezamenlijk tot een oplossing te komen.
De supermarktketen beweert dat de prijsafwijkingen in minder dan
1 procent van de gevallen voorkomen.
**Klanten moeten alert zijn**
Totdat dit probleem volledig is opgelost, doet de
Consumentenbond een dringende oproep aan klanten van Albert Heijn,
Jumbo en Lidl om hun kassabonnen zorgvuldig te controleren en
eventuele fouten direct te melden.
Het is belangrijk om bewust te blijven van mogelijke
prijsverschillen om te voorkomen dat je te veel betaalt voor je
boodschappen.
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.