69-jarige Trudy wordt zonder pardon op straat gezet: ”Ik heb maar een klein AOW’tje”

De 69-jarige Trudy Bons uit Hoeven bevindt zich in een uiterst moeilijke situatie. Ze wordt gedwongen haar huis te verlaten en staat voor een hopeloze situatie. “Met mijn bescheiden AOW-uitkering kan ik nergens heen.”

Ongeveer tien jaar geleden besloot Trudy om een vakantiewoning te kopen op het Panjevaart vakantiepark.

Sinds het 0verlijden van haar man in 2017, heeft ze hier permanent gewoond. Deze beslissing nam ze uit pure noodzaak.

“Anders zou ik in financiële problemen verkeren.” Trudy is niet de enige permanente bewoner; er zijn nog anderen in dezelfde situatie.

Het overgrote deel van de vakantiewoningen op het park is echter verhuurd aan ongeveer 800 arbeidsmigranten. Hun verblijf zou tijdelijk moeten zijn en niet permanent.

De gemeente heeft nu echter genoeg van de permanente bewoners. Hoewel dit jarenlang werd gedoogd, heeft iemand binnen de gemeente besloten om de focus weer te leggen op “toerisme en recreatie.”

“De bewoners wisten altijd dat ze hier niet legaal mochten wonen,” aldus Thomas Melisse, die nu actie onderneemt.

Trudy heeft onlangs vernomen dat ze gedwongen wordt te vertrekken en is verbijsterd. “Ik wist dat we gedoogd werden, maar ik heb nooit iets van de gemeente gehoord.”

Ze vreest boetes van 1.000 euro als ze niet snel vertrekt, en dit kan oplopen tot 3.000 euro bij herhaalde overtredingen. De stress houdt haar ’s nachts wakker.

Trudy en andere permanente bewoners hebben een plan voorgesteld om van het park een soort gemeenschap voor ouderen te maken, waar jongere bewoners de ouderen kunnen ondersteunen, en vice versa.

Claudia van Domburgh, raadslid voor PvdA-GroenLinks, wijst op het tekort aan betaalbare woningen en vraagt zich af waarom mensen op straat worden gezet.

Thomas Melisse blijft echter onverzettelijk. Hij ziet niets in het voorgestelde plan en wil dat iedereen vertrekt. Dit geldt ook voor de arbeidsmigranten, omdat de concentratie van mensen in een klein gebied het veiligheidsgevoel van de burgers zou aantasten.

Trudy begrijpt niet waar de wethouder het over heeft. “Ik heb nooit last gehad van de jongens die hier verblijven.

Ze gaan vroeg naar bed en vertrekken ’s ochtends naar hun werk. Soms nemen ze zelfs mijn vuilniszakken mee.”

Helaas lijkt er geen toegeving te komen van de wethouder, wat betekent dat Trudy binnenkort gedwongen zal worden om haar huis te verlaten, zonder de financiële middelen voor een betaalbare woning, die ook nog eens schaars zijn.