Algemeen
Ibrahim (20) kwam naar Nederland om rijk te worden: ”Dit land is niks”
Ibrahim (20) had een grote droom. Hij was van plan om snel rijk te worden en dacht daarvoor in Nederland aan het juiste adres te zijn.

Maar die droom spatte algauw uit elkaar. In plaats van tonnen geld te vinden, moest hij ondertussen besluiten om terug naar Marokko te gaan.

Hij zegt dat hij op het internet mooie foto’s van Europa had gezien. “Onze familie is afkomstig uit Fez. Ik heb vijf broers en drie zussen. We hadden het thuis financieel dus niet al te breed, en mijn vader werkte zich krom om zijn familie te onderhouden.”

“We hebben niet veel kansen in Marokko. De inkomens zijn laag. Hoeveel ik ook van mijn vader houd, ik wens dat mijn kinderen later een prachtige toekomst hebben.”

“Ik zag mooie foto’s van Nederland op het internet. Via een groep op Facebook kwam ik in contact met personen die van Marokko ook naar Nederland waren gereisd.”

“Ze zeiden me dat het geweldig is en dat de overheid je overal bij steunt, van inkomen tot huisvesting.”

“Op dat moment was de beslissing gevallen. Ik was in de ban van de verhalen die anderen over Nederland vertelden. Thuis waren ze niet zo enthousiast.”

“Mijn ouders, maar ook mijn zussen en broers, wilden me tegenhouden. Ze waren vooral bang dat ik in een vreemd land alleen zou komen te staan. Ik dacht daar zelf helemaal niet over na. Er was me verteld dat de overheid me altijd zou helpen. Dus maakte ik algauw het besluit om toch te vertrekken.”

“Het grote probleem was dat ik geen geld had voor een vliegtuigticket. Enkele honderden euro’s lijkt niet veel, maar ik had ze simpelweg niet. Uiteindelijk leende mijn oom me geld, op voorwaarde dat ik alles zou terugbetalen.”

In Nederland aangekomen ontdekte Ibrahim algauw dat de hulp waarop hij gehoopt had, niet zo eenvoudig te vinden was. “Toen ik op Schiphol landde, had ik niet het minste idee waar ik naartoe moest.”

Hij had via andere mensen gehoord dat er in Ter Apel een plaats was waar hij kon overnachten en waar ze hem geld zouden geven. Daar kreeg hij te horen dat dit toch niet zo simpel was. Er waren allerlei formaliteiten en hij zou lang moeten wachten.

“Ik had het me totaal anders voorgesteld. Eigenlijk wilde ik meteen een baan zoeken en veel geld verdienen. Zo zou ik dan toch mijn familie kunnen helpen.”

“Ondertussen zijn we twee jaar verder. Omdat ik Marokkaan ben krijg ik dus geen verblijfsvergunning. Ik snap het niet, wat ik heb verkeerd gedaan?”

Nu verblijft de jongeman soms bij vrienden of slaapt hij in het park. “Mijn situatie is niet leuk. Het liefst van al ga ik terug naar Marokko. Daar had ik minstens nog toekomstperspectieven. In Nederland is het niet fijn meer.”

Ibrahim zegt dat hij geen cent meer op zak heeft en niet kan wachten om terug te keren naar zijn vaderland.
Algemeen
Relatieproblemen voor John de Bever en Kees: ‘Er moet gepraat worden’

Het geruchtencircuit draait op volle toeren: zou het huwelijk van John de Bever en Kees Stevens onder druk staan? Volgens paragnost Thomas Woolthuis is er in ieder geval reden om alert te zijn. In een interview met weekblad Party spreekt hij over signalen die erop zouden wijzen dat het stel momenteel door een lastige fase gaat. Niet met grote explosies of openlijke ruzies, maar met sluimerende spanningen die zich langzaam opstapelen.

Geen breuk, wel frictie
Woolthuis staat bekend om zijn uitgesproken uitspraken over het privéleven van bekende Nederlanders. Hij benadrukt echter dat hij niet meteen spreekt over een breuk. “Ik heb eerder voorspeld dat John en Kees het samen niet lang meer zouden uithouden,” zegt hij. “Maar misschien keek ik toen wat te ver vooruit. In iedere relatie zijn er nu eenmaal momenten waarop het wringt.” Die nuance is volgens hem belangrijk, omdat geen enkel huwelijk probleemloos verloopt – zeker niet wanneer beide partners volop in de schijnwerpers staan.
Toch ziet hij meer dan alleen de gebruikelijke relatiehobbels. Volgens Woolthuis zijn er tekenen dat de spanningen zich aan het opstapelen zijn. “Gaandeweg lijkt er toch echt een probleempje te ontstaan,” zegt hij voorzichtig. Het gaat daarbij niet om één concrete gebeurtenis, maar om een combinatie van factoren die samen voor druk zorgen.

Druk van buitenaf
Een belangrijke oorzaak zou volgens de paragnost liggen in stress en een overvolle agenda. John de Bever, bekend van zijn muziekcarrière en publieke optredens, is vrijwel constant onderweg. Optredens, televisie, interviews en andere verplichtingen vragen veel tijd en energie. Kees Stevens, die jarenlang naast John stond als steun en toeverlaat, heeft eveneens zijn eigen verantwoordelijkheden en bezigheden.
Wanneer twee levens zo volgepland zijn, blijft er soms weinig ruimte over voor rust en echte aandacht voor elkaar. Woolthuis verwoordt het als volgt: “Het lijkt alsof ze een beetje klaar zijn met een aantal dingen. Niet met elkaar, maar met de omstandigheden waarin ze leven.” Volgens hem is het juist die voortdurende druk die relaties kwetsbaar maakt, vooral als er te weinig tijd is om gevoelens uit te spreken.

Het belang van praten
Wat volgens Woolthuis nu cruciaal is, is communicatie. “Er zal eens flink gepraat moeten worden,” zegt hij. Dat klinkt als een open deur, maar in de praktijk is het vaak lastiger dan het lijkt. Drukke schema’s, vermoeidheid en de wens om conflicten te vermijden kunnen ervoor zorgen dat gesprekken worden uitgesteld. Intussen blijven kleine irritaties zich opstapelen.
De paragnost spreekt van “iets dat rammelt”. Dat hoeft niet meteen iets groots te zijn, maar het kan wel uitgroeien tot iets groters als het te lang blijft liggen. “Als je niet oplet, kan zo’n gevoel van onvrede langzaam tussen twee mensen in gaan staan,” waarschuwt hij.

Liefde in de spotlights
Het huwelijk van John en Kees is vanaf het begin zichtbaar geweest voor het publiek. Hun relatie werd door velen gezien als warm, open en liefdevol. Juist daarom zijn geruchten over mogelijke problemen extra gevoelig. Fans zijn gehecht aan het beeld van het stel en hopen dat het hen goed blijft gaan.
Tegelijkertijd brengt publieke aandacht ook extra druk met zich mee. Elk gerucht, elke uitspraak of vermeende blik wordt uitvergroot. Dat kan het lastiger maken om problemen binnenskamers te houden en op eigen tempo op te lossen. Woolthuis benadrukt dat bekende koppels vaak minder ruimte ervaren om even stil te staan en te reflecteren. “Alles gaat door, ook als je privé eigenlijk even op de rem zou willen trappen.”
Nuancering blijft belangrijk
Hoewel de woorden van de paragnost tot onrust kunnen leiden, is het belangrijk te benadrukken dat het hier gaat om interpretaties en signalen, niet om vaststaande feiten. John en Kees zelf hebben zich niet uitgelaten over relatieproblemen. Naar buiten toe tonen ze zich nog altijd als een hecht stel, dat samen lacht en het leven viert.
Woolthuis zelf lijkt zich daar ook bewust van. Hij spreekt niet in absolute termen en laat ruimte voor herstel en groei. “In veel relaties komt er een punt waarop je opnieuw moet kiezen voor elkaar,” zegt hij. “Dat hoeft geen slecht teken te zijn. Soms is het juist een kans om sterker terug te komen.”
Een fase, geen einde
Relaties kennen fases. Zeker na jaren samen kan de dynamiek veranderen. Wat ooit vanzelf ging, vraagt soms meer aandacht en inzet. Dat geldt voor ieder stel, beroemd of niet. Het verschil is dat bij bekende Nederlanders elke mogelijke wrijving meteen onderwerp van gesprek wordt.
Volgens Woolthuis is dit mogelijk zo’n fase voor John en Kees: een moment van herbezinning. “Ze moeten misschien opnieuw kijken naar wat ze belangrijk vinden en hoe ze hun leven samen willen vormgeven.” Dat klinkt minder dramatisch dan een naderende breuk, maar wel als een serieuze uitdaging.
Afwachten wat volgt
Of de zorgen van de paragnost terecht zijn, zal de tijd moeten uitwijzen. Voorlopig blijft het bij signalen en vermoedens. Fans hopen ongetwijfeld dat John en Kees samen de rust en ruimte vinden om eventuele spanningen te bespreken en achter zich te laten.
Wat vaststaat, is dat relaties – zeker langdurige – onderhoud vergen. Liefde alleen is soms niet genoeg; aandacht, communicatie en begrip zijn minstens zo belangrijk. Of zoals Woolthuis het samenvat: “Er rammelt iets, maar dat betekent niet dat het onherstelbaar is.”
Voor nu blijft het afwachten. Gaat het om een tijdelijke dip of om een structureel probleem? Alleen John en Kees kennen het echte antwoord. Eén ding is zeker: zolang zij zelf zwijgen, blijft voorzichtigheid geboden bij het trekken van conclusies.