Prins Harry verloor maagdelijkheid aan oudere vrouw in wei achter café

In zijn nieuwe memoires ‘Spare’ is prins Harry openhartig over hoe hij zijn maagdelijkheid verloor aan een oudere vrouw in een veld achter een café.

De nieuwe autobiografie van de hertog van Sussex is op 10 januari uit, en bevat nooit eerder gehoorde verhalen over Harry’s leven in de Koninklijke Familie. Een daarvan zijn de intieme details rondom Harry’s verlies van zijn maagdelijkheid op 17-jarige leeftijd aan een oudere vrouw.

Jonge hengst

Hoewel de identiteit van de vrouw nog steeds een raadsel is, sprak Harry over hoe zijn eerste minnares hem behandelde als een ‘jonge hengst’. Dit alles gebeurde in 2001 toen Harry student was aan Elton College in Windsor.

De prins bekende uiteindelijk alles over het verliezen van zijn maagdelijkheid aan een van de lijfwachten van de Koninklijke Familie, Marco. Harry had een vernederende ervaring in een kantine nadat Marco zei dat hij de waarheid was komen uitzoeken. Volgens de Daily Mail schreef Harry in ‘Spare’: “Ik vermoedde dat hij verwees naar mijn recente verlies van maagdelijkheid, een vernederende episode met een oudere vrouw die hield van machtige paarden en die me behandelde als een jonge hengst.

“Ik bereed haar snel, waarna ze mijn kont klopte en me wegstuurde. Een van mijn vele fouten was het laten gebeuren op een veld, net achter een zeer drukke pub. Geen twijfel of iemand had ons gezien.” Harry had de lijfwacht de pijnlijke details niet hoeven vertellen, want Marco checkte hem eigenlijk om een andere reden.

Drugs

Op dat moment was de persdienst van koning Charles geïnformeerd dat een krant bewijs had dat Harry drugs nam – iets wat Harry zei ‘allemaal leugens’ waren. Het gesprek over drugs kwam ook voor in Harry’s nieuwe memoires, waarin hij voor het eerst onthult dat hij als tiener cocaïne heeft gebruikt.

In Sky News-quotes uit het boek zei Harry: “Natuurlijk had ik cocaïne gebruikt op dat moment. In het huis van iemand, tijdens een jachtweekend, werd me een lijn aangeboden en sindsdien had ik nog meer gebruikt. Het was niet erg leuk en het maakte me niet bijzonder gelukkig zoals bij anderen leek te gebeuren, maar het maakte me wel anders en dat was mijn hoofddoel. Om te voelen. Om anders te zijn.”